ستوان جووانی دروگو به قلعه مرزی و قدیمی باستیانی اعزام می‌شود؛ جایی که او انتظار حمله قریب‌الوقوع تاتارهای عشایر و ترسناک را دارد.

در ایتالیا، دانیله دومینیسی، قمارباز و استاد شعر، وارد شهر ساحلی ریمینی می‌شود و استخدام می‌شود تا به مدت چهار ماه در دبیرستان محلی تدریس کند و جایگزین معلم دیگری شود. رابطه او با شریک زندگی‌اش مونیکا در بحران است و او بیشتر وقت خود را با آشنایان جدید و قماربازش جورجو، مارچلو و جراردو می‌گذراند. او در کلاس درس با دانش‌آموز نوزده ساله و بسیار زیبای خود، وانینا اباتی، که دوست‌دختر جراردو است، آشنا می‌شود.

زندگی‌نامه‌ای با تغییرات اندک از پاتریس لومومبا، رهبر آفریقایی، که در اینجا لالوبی نامیده می‌شود. لالوبی، رهبری مسیح‌گونه است که مصمم است مردم خود را با مقاومت غیرفعال از شر رژیم دیکتاتوری تحت حمایت استعمارگران اروپایی نجات دهد. او به همراه یک دزد که از طریق ارتباط با لالوبی به درک عمیق‌تری از مسائل می‌رسد، زندانی و شکنجه می‌شود.

در طول جنگ جهانی دوم، به ستوان مارتینو و مردانش ماموریت داده می‌شود تا گروهی از زنان تن‌فروش را از مسیرهای کوهستانی هدایت کنند تا در فاحشه‌خانه‌های سربازان ایتالیایی در آلبانی خدمت کنند.

انریکو روزنامه‌نگاری سخت‌کوش در رم سال ۱۹۴۵ است. به او تلفنی اطلاع می‌دهند که برادر کوچک‌ترش، لورنزو، درگذشته است. انریکو رابطه طولانی و دشوارشان را به یاد می‌آورد؛ او توسط مادربزرگ فقیر اما مهربانشان بزرگ شد، در حالی که لورنزو به عنوان یک نجیب‌زاده توسط یک اشراف‌زاده ثروتمند محلی پرورش یافت. با تجدید دیدار در فلورانس دهه ۱۹۳۰، انریکو سرپرست برادر لوس خود می‌شود و همواره با احساس مسئولیت گناه‌آلود نسبت به مردی که هم از او متنفر است و هم دوستش دارد، دست‌وپنجه نرم می‌کند.

لورنزو، پسری ۱۶ ساله از یک خانواده ثروتمند در پارما، تلاش می‌کند تا رفتار بد برادر بزرگترش با یک دختر نمایش به نام آیدا را جبران کند. او با ابراز محبت و ایستادگی در دفاع از آیدا، به بلوغ فکری می‌رسد. اما آیا کاری از دست او برمی‌آید که بتواند شرایط یا آینده آیدا را تغییر دهد؟

تابستان ۱۹۴۳: جوانان ثروتمند در منطقه ریچونه در ریمینی به تفریح مشغولند در حالی که جنگ هر لحظه نزدیک‌تر می‌شود. کارلو کارمولی، مرد جوانی که همرنگ جماعت است، راه‌هایی برای فرار از خدمت سربازی پیدا کرده است. سپس در ساحل با روبرتا، بیوه جنگی که یک فرزند دارد آشنا می‌شود. مادر روبرتا به او هشدار می‌دهد که از کارلو دوری کند، اما کارلو به نظر روبرتا توجه ویژه‌ای دارد و با دخترش مهربان است. رابطه‌ای عاشقانه شکل می‌گیرد. در عرض چند هفته، روبرتا همه چیز را به خطر می‌اندازد. آیا راه حلی میان عشق و اشتیاق از یک سو، و جنگ، وظیفه و انتظارات جامعه از سوی دیگر وجود دارد؟